7 ចំណុច​ត្រូវ​យល់​ដឹង​ សម្រាប់​អ្នក​ចង់​ដើរ​កម្សាន្ត​ក្រៅ​ប្រទេស​ដោយ​ខ្លួន​ឯង

7things about traveling abroad
Post មួយ​នេះ​អាច​មិន​សូវ​មាន​ន័យ​សម្រាប់​លោក​អ្នក​ដែល​​ធ្លាប់​មាន​បទ​ពិសោធន៍​ធ្លាប់​ទៅ​កម្សាន្ត​ក្រៅ​ប្រទេស​ដោយ​មិន​ខ្លួន​ឯង​ មិន​មែន​តាម​ក្រុមហ៊ុន​Tour។ តែ​ផុស​មួយ​នេះ​សម្រាប់​ជា​ការ​ចែក​រំលែក​សម្រាប់​លោក​អ្នក​ដែល​ចង់​មាន​គំនិត​ចង់​ទៅ​ដើរ​លេង​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ តែ​មិន​ដឹង​ថា​គួរ​ចាប់​ផ្តើម​ពី​ចំណុច​ណា! វា​មិន​ជា​ពិបាក​ទេ ហើយ​វា​ប្រហែល​ជា​សប្បាយ​និង​ជក់​ចិត្ត​ជាង​អ្វី​ដែល​លោក​អ្នក​គិត។ នេះ​ជា​ការ​សង្ខេប​ត្រួស​ៗ​ពី​អ្វី​ដែល​លោក​អ្នក​គួរ​យល់​ដឹង​ មាន​ដូច​ត​ទៅ​៖

1. Visa/Master Card

ទីមួយ​អ្នក​ត្រូវ​មាន​កាត​ធនាគារ​ប្រភេទ​ Visa ឬ​ Master ឬ​ប្រភេទ​កាត​ផ្សេង​ទៀត ដែល​អនុញ្ញាត​អោយ​អ្នកអាច​ឆូត​ ឬ​ដក​ប្រាក់​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស និង​ធ្វើ​ការ​ទូទាត់​សាច់​ប្រាក់​តាម​អ៊ីនធ័រ​ណេត​បាន​។ កាត​ដែល​ប្រើ​សម្រាប់​ទូទាត់​ផ្សេង​ៗ​នេះ គួរ​តែ​ជា​កាត​ទី​២ ក្រៅ​ពី​កាត​របស់​កុង​សន្សំ​ប្រាក់​របស់​លោក​អ្នកផ្សេង​ទៀត ព្រោះ​អ្នក​មិន​ចង់​ប្រថុយ​នឹង​ការ​ Hack ដែល​កើត​ឡើង​ពី​ការ​ធ្វេស​ប្រហែស​របស់​អ្នក​ទេ​។ គួរ​មាន​កុង​ធនាគារ​លើស​ពី​២ ដែល​មួយ​សម្រាប់​ដាក់​ប្រាក់​សន្សំ​ និង​មួយ​ទៀត​​សម្រាប់​ប្រើ​ទូទៅ​ ហើយ​អ្នក​នឹង​មិន​ត្រូវ​គេង​ភ័យ​ខ្លាច​ប្រាក់​ទាំង​អស់​ត្រូវ​បាត់​នៅ​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​។ ចំពោះ​ការ​ធ្វើ​កាត​ សូម​សាក​សួរ​ទៅ​កាន់​បញ្ជរ​ធនាគារ​ដែល​លោក​អ្នក​កំពុង​ប្រើប្រាស់​។

2. កក់​សំបុត្រ​យន្តហោះ

កក់​សំបុត្រ​យន្ត​ហោះ​ពិត​ជា​សំខាន់​សម្រាប់​ការ​រៀប​ចំ​ដំណើរ​កម្សាន្ត​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​។ វា​មាន​ច្រើន​ជម្រើសក្នុង​ការ​​កក់​សំបុត្រ​យន្តហោះ។ អ្នក​ខ្លះ​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​ទៅ​ប្រទេស​ណា​មួយ​ តាម​រយៈ​តម្លៃ​សំបុត្រ​យន្តហោះ​នេះ​ឯង​។ ក្នុង​ការ​បញ្ជា​កក់​ឬ​ទិញ​សំបុត្រ​មាន​​៣ជម្រើស​ ទី​១ ទិញ​តាម​វិបសាយ​លក់​សំបុត្រ​យន្ត​ហោះ​ផ្សេង​ៗ​ទៅ​តាម​ការ​និយម​លោក​អ្នក​, ទី​២ ទិញ​តាម​វិបសាយ​របស់​Airlineផ្ទាល់​តែ​ម្តង​, ទី​៣ ទិញ​តាម​ភ្នាក់​ងារ​លក់​សំបុត្រ​យន្តហោះ​ក្នុង​ស្រុក​។ ប៉ុន្តែ​មុន​នឹង​ឈាន​ដល់​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​នូវ​ជម្រើស​ទាំង​៣នេះ​ ដំបូង​ត្រូវ​ឆែក​មើល​តម្លៃ​សំបុត្រ​យន្តហោះ​តាម​វិបសាយ​ភ្នាក់​ងារ​កណ្តាល​ដូច​ជា​ tripadvisor.com ឬ kayak.com ឬ​ផ្សេង​ៗ។ នៅ​ក្នុង​វិបសាយ​ភ្នាក់​ងារ​កណ្តាល​នោះ នឹង​មាន​linkចូល​ទៅ​កាន់​វិបសាយ​លក់​សំបុត្រ​យន្ត​ហោះ​នីមួយ​ៗ​ទៅ​តាម​ការ​ជ្រើសរើស​របស់​អ្នក​ ដែល​នេះ​ជា​ជម្រើស​ទី​១ដែល​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ខាង​លើ។ ជម្រើស​ទី​២ លោក​អ្នក​អាច​នឹង​ជ្រើសរើស​ប្រសិន​បើ​តម្លៃ​ធូរ​ថ្លៃ​ជាង​ ឬ​ហេតុផល​ផ្សេង​ៗ។ រី​ឯ​ជម្រើស​ទី​៣ លោក​អ្នក​អាច​នឹង​ជ្រើសរើស​ប្រសិន​បើ​លោក​អ្នក​មិន​ចង់​បញ្ជា​ទិញ​តាម​អ៊ីន​ធ័រ​ណេត​ ដោយ​គ្រាន់​តែប្រគល់​សាច់​ប្រាក់​ ទៅ​ភ្នាក់​ងារ​ក្នុង​ស្រុក​ តែ​ត្រូវ​អោយ​ច្បាស់​ថា​ ភ្នាក់​ងារ​នោះ​ជា​ភ្នាក់​ងារ​ដែល​លោក​អ្នក​អាច​ទុក​ចិត្ត​បាន​។

P.S ក្នុង​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ទិញ​សំបុត្រ​យន្ត​ហោះ​ អ្វី​ដែល​លោក​អ្នក​ត្រូវ​គិត​ពិចារណា​ គឺ​តម្លៃ រយៈពេល​ហោះ​ហើរ​ ក្រុមហ៊ុន​អាកាសចរណ៍​(សេវាកម្ម​) និង​លក្ខខណ្ឌ​ពេល​ប្តូរ​ថ្ងៃ​ហោះ​ ឬ​​លុប​ជើង​ហោះ​ហើរ​ (គោលការណ៍ និង​សំណង​ខុស​ៗ​គ្នា​)។

3. ការ​ស្នើ​ទិដ្ឋការ (Visa)

ទិដ្ឋការ​ ឬ​វីស្សា​ ក៏​អាច​ជា​កត្តា​មួយ​ដ៏​សំខាន់​ក្នុង​ការ​ជ្រើសរើស​ប្រទេស​ណា​មួយ​ថា​គួរ​ត្រូវ​ទៅ​ដែរ​។ លោក​អ្នក​អាច​ចាប់​ផ្តើម​ពី​ប្រទេស​ដែល​ពុំ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​រត់ការ​ទិដ្ឋការ​ សម្រាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា​យើង។ បើ​ជា​ប្រទេស​ដែល​មិន​ត្រូវ​ការ​ទិដ្ឋការ​ពី​កម្ពុជា​ នោះ​ចំណុច​នេះ​ជា​ចំណុច​ស្រួល​ជាង​គេ​ ឬ​អាច​រំលង​បាន​។ ប៉ុន្តែ​ធ្វើ​យ៉ាង​ម៉េច​ដឹង​ថា​ ប្រទេស​ណា​ត្រូវ​ការ​ទិដ្ឋការ​ ប្រទេស​ណា​មិន​ត្រូវ​ការ? នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​និយាយ​! ងាយ​ស្រួល​ទេ​ តែ​លោក​អ្នក​ត្រូវ​ចំណាយ​ពេល​Search ក្នុង​ Google ​បន្តិច​។ អ្វី​ដែល​លោក​អ្នក​ត្រូវ​ធ្វើ​នោះគឺ​ ចំណាយ​ពេល​អាន​ពី​គោលការណ៍​អំពី​ការ​ស្នើ​ទិដ្ឋការ​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​ដែល​លោក​អ្នក​ចង់​ទៅ​។ ឧទាហរណ៍​ អ្នក​ចង់​ទៅ​ឌូបៃ នោះ​គ្រាន់​តែ​Google ថា​ “Visa to Dubai” នោះ​នឹង​មាន​linkជា​ច្រើន​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់​ព័ត៌មាន​ផ្សេង​ៗ​អំពី​ទិដ្ឋការ​ទៅ​ឌូបៃ។ នៅ​ក្នុង​ព័ត៌មាន​ដែល​ប្រាប់​ គេ​នឹង​ប្រាប់​ពី​បញ្ជី​ប្រទេស​ដែល​លើក​លែង​ទិដ្ឋការ​ទៅ​ឌូបៃ(Free visa), ឬ​ប្រទេស​ដែល​អាច​ស្នើ​ទិដ្ឋការ​ពេល​ទៅ​ដល់​ក្នុង​ព្រលាន​យន្តហោះ​(Visa on Arrival), ឬ​ប្រទេស​ដែល​អាច​សុំ​ទិដ្ឋការ​តាម​អ៊ីនធ័រណេត​បាន​ (e-Visa), ឬ​ក៏​ប្រទេស​ដែល​ត្រូវ​ស្នើ​ទិដ្ឋការ​នៅ​​ស្ថានទូត​ផ្ទាល់​។ ជម្រើស​ចុង​ក្រោយ​ដែល​ត្រូវ​ទៅ​ស្ថានទូត​ផ្ទាល់​នេះ​ អាច​ស្មុគស្មាញ​បន្តិច​ តែ​បើ​យើង​មាន​ឯកសារ​គ្រប់គ្រាន់​ វា​មិន​ស្មុគស្មាញ​ប៉ុន្មាន​ទេ។ ប្រទេស​ដែល​មាន​ស្ថានទូត​នៅ​កម្ពុជា​ មិន​ជា​បញ្ហា​ទេ តែ​ប្រទេស​ខ្លះ​ពុំមាន​ស្ថានទូត​នៅ​កម្ពុជា​ តម្រូវ​អោយ​អ្នក​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ ដូច​ជា​ថៃ​ ឬ​វៀតណាម​ ដើម្បី​ស្នើ​សុំ​ទិដ្ឋការ​។​ ហើយ​ការ​ស្នើ​ទិដ្ឋការ​ទៀត​សោត​ សូម​ចំណាយ​ពេល​អាន​ព័ត៌មាន​បន្តិច​ទៅ ​អំពី​ឯកសារ​ដែល​ត្រូវ​ត្រៀម ដើម្បី​កុំ​អោយ​ខាត​ពេល​វេលា​ទៅ​មក​ម្តង​ជា​ពីរ​ដង។

4. ​ស្វែង​រក​កន្លែង​ចង់​ទៅ (Tour Places)

បន្ទាប់​ពី​កក់​សំបុត្រ​យន្តហោះបាន​ រឿង​ទិដ្ឋការ​ក៏​រត់​ការ​ចប់​ នោះ​សឹម​យើង​ចាប់​ផ្តើម​រុក​រក​កន្លែង​ដែល​យើង​គួរ​ទៅ​លេង​នៅ​ប្រទេស​នោះ​។ ខ្ញុំ​សូម​ណែ​នាំ​អោយ​អ្នក​ចាប់​ផ្តើម​ស្វែង​រក​និង​ស្វែង​យល់​ដោយ​ខ្លួន​​ឯង​សិន​ ជា​ជាង​សុំ​យោបល់​អ្នក​ដទៃ ឬ​សួរ​អ្នក​ធ្លាប់​ទៅ​តែ​ម្តង​។ វា​ងាយ​ស្រួល​ និង​សប្បាយ​ជក់​ចិត្ត​ ជាង​អ្វី​ៗ​ដែល​បាន​មក​ស្រាប់​ៗ! ទី​១ ត្រូវ​ដឹង​ថា​អ្នក​ទៅ​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ ហើយ​នឹង​ស្ថិត​នៅ​តំបន់​ឬ​ទីក្រុង​មួយ​ណា? ដូច​នេះ​យើង​ជ្រើសរើស​កន្លែង​ដើរ​ អាស្រ័យ​ចំនួន​ថ្ងៃ​ដែល​លោក​អ្នក​ត្រូវ​ដើរ។ គ្រាន់​តែ​វាយ​ ឈ្មោះ​ប្រទេស​/ទីក្រុង​ ហើយ​សរសេរ​ថា​ “Top places to visit” ក្នុង​Google នោះ​អ្នក​នឹង​ឃើញ​ឈ្មោះ​នឹង​រូប​ថត​ជា​ច្រើន​​។ ជ្រើសរើស​កន្លែង​ណា​ដែល​មើល​ទៅ​ គួរ​អោយ​ទាក់​ទាញ​ប្រហែល​​៥ ទៅ​១០ ហើយ​ចំណាយ​ពេល​អាន​ព័ត៌មាន​អំពី​កន្លែង​នីមួយ​ៗ​បន្តិច​។ ពិនិត្យ​មើល​ទីតាំង​ តម្លៃ​សំបុត្រ​ចូល​ទស្សនា និង​ឆែក​មើល​រូប​ថត​អ្នក​ធ្លាប់​ទៅ​ ថា​តើ​គួរ​អោយ​ទាក់​ទាញ​ដែរ​ឬ​ទេ។ តែ​ប៉ុណ្ណឹង​រួច​ជា​ស្រេច​!

5. កក់​កន្លែង​ស្នាក់​នៅ​ (Hotels)

កក់​កន្លែង​ស្នាក់​នៅ​ ឬ​ Hotel មិន​ពិបាក​ទេ តែ​មិន​គួរ​ធ្វេស​ប្រហែស​ដែរ​ ប្រយ័ត្ន​ស្តាយ​ក្រោយ។ អ្វី​ដែល​ជា​សុបិន​អាក្រក់​នោះ​គឺ​កខ្វក់ ហើយ​មិន​សូវ​សុវត្ថិភាព​ ដូច​ជា​ទីតាំង​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ទី​ប្រជុំជន​ខ្លាំង ផ្លូវ​ដើរ​ចូល​ទៅ​ស្ងាត់​ខ្លាំង ឬ​ទី​ប្រជុំ​ជន​ពេក​ដែល​នាំ​អោយ​ថ្លង់​គេង​មិន​បាន​ ។ល។ ទី​១ បន្ទាប់​ពី​ជ្រើស​កន្លែង​ដើរ​កម្សាន្ត​ហើយ​ យើង​អាច​ដឹង​ថា​តំបន់​ណា​គួរ​ស្នាក់​នៅ។ កន្លែង​ដែល​ស្នាក់​នៅ​ គួរ​នៅ​ជិត​ឬ​ងាយ​ស្រួល​ស្វែង​រក​ពី​ចំណត​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ​សាធារណៈ​ដូច​ជា​ Bus, Subway, Train ។ល។ បន្ទាប់​ពី​ត្រូវ​ចិត្ត​អំពី​តម្លៃ​ និង​ទី​តាំង​របស់​កន្លែង​ដែល​ចង់​ស្នាក់​នៅ​ហើយ​ ដាច់​ខាត​ត្រូវ​អាន​ Review របស់​អ្នក​ធ្លាប់​ទៅ​គេង​នៅ​ទីនោះ​ ថា​ល្អ​អ្វី​ មិន​ល្អ​អ្វី​។ កន្លែង​មិន​សូវ​ថ្លៃ វា​មិន​ល្អ​គ្រប់​ដប់​នោះ​ទេ តែ​ត្រូវ​អោយ​ដឹង​ថា​ លោក​អ្នក​យល់​ដឹង​អំពី​វា​និង​អាច​ទទួល​យក​បាន​។ ការ​កក់​និង​អាន​Reviewរបស់​អតិថិជន​ អាច​ចូល​ទៅ​​វិបសាយ​ Agoda.com, Tripadvisor.com, Booking.com។

6. ជ្រើសរើស​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ​ (Transportation)

បន្ទាប់​ពី​ជ្រើសរើស​កន្លែង​ដើរ​ និង​កន្លែង​គេង លោក​អ្នក​ត្រូវ​សម្រេច​ចិត្ត​អំពី​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ​ពីកន្លែង​មួយ​ទៅ​កន្លែង​មួយ​ទៀត ដោយ​មិន​ត្រូវ​គិត​ថា​ ចាំ​ទៅ​ដល់​ចាំ​គិត​នោះ​ទេ។ ឡាន​ក្រុង​ និង​រថភ្លើង​ ជា​មធ្យោបាយ​ទី​១ ដែល​លោក​អ្នក​ត្រូវ​គិត, តែ​មិន​មែន​គ្រប់​ប្រទេស​ ឬ​គ្រប់​​តំបន់​ក្នុង​ប្រទេស​ មាន​គ្រប់​ចំណត​ឡាន​ក្រុង​/រថភ្លើង​ទេ។ ត្រូវ​ស្វែង​យល់​ពី​តម្លៃ​មធ្យោបាយ​នីមួយ​ៗ និង​រយៈពេល​ធ្វើ​ដំណើរ​ផង​ដែរ​ ពិសេស​ចំពោះ​ផ្លូវ​ឆ្ងាយ​ ឆ្លង​ខេត្ត​មួយ​ទៅ​ខេត្ត​មួយ​។ ថោក​តែ​ប្រើ​ពេល​យូរ​ ថ្លៃ​តែ​ចំណាយ​ពេល​តិច សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្វី​ដែល​លោក​អ្នក​ត្រូវ​គិត​ជា​មុន​។ ប្រសិន​បើ​សម្រេច​ចិត្ត​ជិះ​ឡាន​ក្រុង​ ឬ​រថភ្លើង ត្រូវ​អោយ​ដឹង​ថា​ទៅ​ទិញ​សំបុត្រ​នៅ​ឯណា​ ច្រក​ណា​។ ត្រូវ​ចាំ​ថា​ នៅ​ពេល​ទៅ​ដើរ​លេង​ក្រៅ​ប្រទេស​ គឺ​យើង​ដើរ​ទៅ​តាម​អ្វី​ដែល​យើង​បាន​រៀប​គម្រោង​រួច​រាល់​ជា​ស្រេច​ នោះ​ទើប​មិន​ខាត​ពេល​វេលា​និង​ថវិការ​ ហើយ​មិន​ស្លន់​ស្លោរ​ទៀត​ផង។ ទី​២ គឺ​តាក់​ស៊ី​ ឬ​តុក​ៗ ទៅ​តាម​ការ​និយម​របស់​ប្រទេស​នីមួយ​ៗ តែ​ការ​ជិះ​សេវាកម្ម​ទាំង​នេះ ដើម្បី​ជៀសវា​ងត្រូវ​គេ​កោរឬ​ពន្លើស​តម្លៃ លោក​អ្នក​ក៏​គួរ​ត្រូវ​ស៊ើប​ៗ​ពី​តម្លៃ​ដែល​នឹង​ត្រូវ​ចំណាយ​មុន​ដែរ​។

P.S ចំណាយ​ពេល​អាន​បន្តិច​ពី​ Blog ឬ​ វិបសាយ​របស់​អ្នក​ផ្សេង​ដែល​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​នោះ​អំពី​មធ្យោបាយ​ដែល​គាត់​បាន​ជ្រើសរើស​ និង​បទ​ពិសោធន៍​របស់​គាត់​។ ហើយ​ត្រូវ​អោយ​ច្បាស់​អំពី​ទីតាំង​នីមួយ​ៗ និង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​កន្លែង​មួយ​ទៅ​ក​ន្លែង​មួយ​។

7. Back up Plan

Back up Plan ឬ​ដែល​ខ្ញុំ​ហៅ​ថា​ការ​រៀប​ចំ​ជា​មុន​សម្រាប់​គ្រា​អាសន្ន​។ គ្រា​អាសន្ន​? មិន​ចាំ​បាច់​រឿង​អាក្រក់​កើត​ឡើង​ ទើប​ហៅ​ថា​គ្រា​អាសន្ន​ទេ​ តែ​ជា​ការ​អោយ​មាន​ទំនុក​ចិត្ត​ និង​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​យល់​ថា​សំខាន់​ តែ​អ្នក​ខ្លះ​គាត់​មិន​សូវ​​ចាប់​អារម្មណ៍​ទេ។ អ្វី​ទៅ​ជា​ Back up Plan ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​និយាយ​? ដូច​អ្វីដែល​ខ្ញុំ​បាន​រៀប​រាប់​ខាង​លើ​ វា​នឹង​បន្សល់​ទុក​អោយ​លោក​អ្នក​នូវ​Notesនិង​ឯកសារ​ជា​ច្រើន​ ដូច​ជា​សំបុត្រ​យន្តហោះ​ E-ticket, វិក្ក័យបត្រ​កក់​សណ្ឋាគារ​, ទី​តាំង​សណ្ឋាគារ​, បញ្ជី​កន្លែង​ត្រូវ​ទៅ​, បញ្ជី​មធ្យោបាយ​ត្រូវ​ជិះ, និង​ការ​កត់​ចំណាំ​ផ្សេង​ៗ។ ទាំង​អស់​នេះ ប្រហែល​លោក​អ្នក​នឹង​រក្សាទុក​ក្នុង​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​លោក​អ្នក​ពេល​ដើរ​លេង​។ តែ​ករណី​ដែល​ទូរស័ព្ទ​អស់​ថ្ម ឬ​បាត់​ទូរស័ព្ទ នឹង​ធ្វើ​យ៉ាង​ម៉េច​វិញ? គ្មាន​អ្វី​ត្រូវ​បារម្ភ​ទេ​ សូម​កត់​នូវ​Notesទាំង​អស់​ដែល​លោក​អ្នក​គិត​ថា​នឹង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ដឹង(ដូច​បាន​រៀបរាប់)​ដាក់​លើ​ក្រដាស​មួយ​សន្លឹក​ ហើយ​ទុក​វា​ក្នុង​វ៉ាលី​នៅ​កន្លែង​ដែល​មិន​ដក​ប្រើ​ចុះ​ឡើង​ៗ (ជៀសវា​ងដាក់​ក្នុង​កាបូប​លុយ​)។ ទី​២​ថត​រូប​ក្រដាស​Noteនោះ​ និង​ទុក​Files ផ្សេង​ទៀត​ដែល​ចាំ​បាច់​ដូច​ជា​​ឯកសា​រដែល​បាន​រៀប​រាប់​ បូក​រួម​រូប​ថត​លិខិត​ឆ្លង​ដែន​ អត្តសញ្ញាណ​ប័ណ្ណ​ ។ល។ ទុក​ក្នុង​ Cloud Drive ណា​មួយ​សម្រាប់​បើក​មើល​បាន​ ពេល​លោក​អ្នក​ត្រូវ​ការ​។ Back up Plan ឬ​ Plan B នេះ​ អាច​ជា​ទំនុក​ចិត្ត​មួយ​មិន​អោយ​លោក​អ្នក​ស្លន់​ស្លោរ​ពេល​លោក​អ្នក​​​ជួប​រឿង​អ្វីមួយ​ដែល​មិន​បាន​គ្រោង​ទុក​ជា​មុន​។

<<សំណាង​ល្អ!>>

Advertisements

មើល​រឿង​យ៉ាង​ម៉េច​ឲ្យ​ល្អ​មើលនិង​ជក់​ចិត្ត​?

movies

អ្នក​ដែល​ចូល​ចិត្ត​មើល​រឿង​ ប្រាកដ​ជា​មើល​រឿង​មិន​ចេះ​ធុញ​ តែ​អ្នក​ដែល​មិន​សូវ​ចូល​ចិត្ត​ ច្បាស់​ជា​ឆ្ងល់​ថា​ ហេតុអ្វី​អ្នក​ខ្លះ​មើល​រឿង​ Movie រហូត​មិន​ចេះ​ធុញ​? តើ​ពួក​គេ​ទាំង​នោះ​ទំនេរ​អត់​ការងារ​ធ្វើ​ឬ​យ៉ាង​ណា?

លើក​មុន​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​សរសេរ​អំពី​ការ​មើល​រឿង​ប្រៀប​ដូច​ការ​អាន​សៀវភៅ​មួយ​ក្បាល​ តែ​ថ្ងៃ​នេះ​ចង់​ចែក​រំលែក​អំពី​ភាព​ខុស​គ្នា​រវាង​អ្នក​ចូល​ចិត្ត​និង​អ្នក​មិន​សូវ​ចូល​ចិត្ត​មើល​រឿង​។ អ្នក​នឹង​ស្វែង​យល់​ថា​ តើ​ចំណុច​ណា​ខ្លះ​ដែល​អ្នក​មិន​ដែល​ចាប់​អារម្មណ៍។

ដំបូង​អ្នក​ត្រូវ​ដឹង​ថា​ រឿង​នីមួយ​ៗ​មុន​នឹង​ចេញ​ជា​វីដេអូ​​ឲ្យ​លោក​អ្នក​អង្គុយ​មើល​ វា​ត្រូវ​ឆ្លង​កាត់​ច្រើន​ដំណាក់​កាល​ ហើយ​វា​ជា​សមិទ្ធផល​របស់​មនុស្ស​ច្រើន​នាក់​បូក​បញ្ចូល​គ្នា​។ ទោះ​បី​រឿង​មួយ​ វា​មិន​អាច​ល្អ​ពី​១ដល់​១០ តែ​នៅ​ពេល​មើល​ យើង​ជា​អ្នក​មើល​អាច​កត់​សម្គាល់​ថា​តើ​រឿង​នេះ​ធ្វើ​បាន​ល្អ​នៅ​ចំណុច​ល្អ​ត្រង់​ណា​ខ្លះ​ ដែល​នេះ​នឹង​ទាម​ទារ​ឲ្យ​​អ្នក​ចាប់​អារម្មណ៍​គ្រប់​ចំណុច​ពី​ដើម​ដល់​ចប់​និង​មិន​ចេះ​ធុញ។ បើ​រៀប​រាប់​អោយ​ខ្លី​ៗ​ពី​ចំណុច​ដែល​ខ្ញុំ​តែង​ចាប់​អារម្មណ៍​នៅ​ពេល​មើល​រឿងម្តង​ៗ​មាន​ដូច​តទៅ៖

ត្រូវ​ចាំ​ថា​ រឿង​នីមួយ​ៗ​ចាប់​ផ្តើម​ឡើង​ដោយ​ការ​និពន្ធ​របស់​អ្នក​និពន្ធ​បែប​ជា​សៀវភៅ​អាន​ បន្ទាប់​មក​ប្រសិន​បើ​គេ​ចង់​យក​សាច់​រឿង​នោះ​ទៅ​ធ្វើ​ជា​ភាពយន្ត​ គេ​ត្រូវ​ដក​ស្រង់​និង​ជ្រើសរើស​ខ្លឹម​សារ​​ ឈុត​ឆាក​ និង​បន្ថែម​បន្ថយ​សេណារីយ៉ូ(ប៉ារ៉ូល​និយាយ​)របៀប​ជា​Movie ព្រោះ​ការ​បង្ហាញ​ដោយ​ការ​សរសេរ​និង​រូបភាព​ មាន​ពេល​កំណត់​និង​តិចនិកខុស​គ្នា។ បន្ទាប់​មក​ប្រាកដ​ជា​នឹង​ត្រូវ​ជ្រើសរើស​ប្លង់​និង​កន្លែង​ថត​ឲ្យ​សម​ស្រប​នឹង​សាច់​រឿង​និង​ជាទី​ចាប់​អារម្មណ៍​។ ដំណាក់​កាល​បន្ទាប់​ គឺ​ការ​ជ្រើសរើស​តួ​អង្គ​សម្តែង​ ការ​ជ្រើសរើស​តួ​សម្តែង​ឲ្យ​ត្រូវ​នឹង​សាច់​រឿង​ ក៏​ជា​ទេព​កោសល្យ​មួយ​ដែរ​ ទោះ​បី​តួ​សម្តែង​បាន​ល្អ​យ៉ាង​ណាក្តី​​ តែ​បើ​រូប​រាង​គាត់​មិន​ស៊ី​គ្នា​នឹង​សាច់​រឿង នោះ​​ក៏​មិន​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ​ដែរ​។ ចប់​ពី​នេះ​ គឺ​ចូល​ដល់​ដំណើរ​ការ​ថត ដែល​ជា​ទឹក​ស្នាដៃ​ចេញ​ពី​អ្នក​ដឹក​នាំ​រឿង(Director), ឧបករណ៍ថត​, ការ​រៀប​ចំ​ប្លង់​និង​ចាប់​ប្លង់​ថត​, និង​ការ​សម្តែង​របស់​តួអង្គ​។ ត្រង់​ចំណុច​នេះ​ ខ្ញុំ​យល់​ថា​ឧបករណ៍​ថត​និង​ការ​រៀប​ប្លង់​ថត​គឺ​សំខាន់​ខ្លាំង​ ព្រោះ​គេ​អាច​មើល​និង​វិភាគ​ចំណុច​នេះ​ដោយ​គ្រាន់​តែ​មើល​ឈុត​ខ្លី​ៗ​ក្នុង​ Trailer រឿង​នីមួយ​ៗ​ នោះ​គេ​អាច​ដឹង​បាន​ ហេតុ​នេះ​ប្រសិន​បើ​ចំណុច​នេះ​ខ្សោយ​ នោះ​អ្នក​មើល​ក៏​អាច​សម្រេច​ចិត្ត​មិន​មើល​បាន​ដែរ​។ ចំណុច​បន្ទាប់​គឺ​ការ​កាត់​ត​វីដេអូ បញ្ចូល​បច្ចេកទេស​សម្លេង និង​ប្រើ​ក្រាហ្វិក​កុំព្យូទ័រ​ ដែល​ជា​កិច្ច​បង្ហើយ​បុណ្យ​នៃ​ការ​បង្កើត​​Movie។ ១ចំណុច​ចុង​ក្រោយ​ដែល​ជា​ចំណុច​សំខាន់​មួយ​ដែរ ដើម្បី​ទាក់ទាញ​ឲ្យ​អ្នក​មើល​សម្រេច​ចិត្ត​មើល​រឿងណាមួយ​​ គឺ​ការ​ជ្រើសរើស​ឈុត​​និង​បច្ចេក​ទេស​​ឲ្យ​ចេញ​ជា​Trailerមួយ​គួរ​ឲ្យ​ទាក់​ទាញ​និង​ចង់​មើល​។

ដំណាក់​កាល​ដែល​បាន​រៀប​រាប់​នេះ​ គឺ​មិន​មែន​កើត​ចេញ​ពី​មនុស្ស​តែ​ម្នាក់​នោះ​ទេ​។ ដូច​នេះ​រឿង​មួយ​ល្អ​ឬ​មិន​ល្អ​មិន​មែន​ផ្អែក​លើ​មនុស្ស​ណា​ម្នាក់​ ហើយ​នៅ​ពេល​យើង​មើល​រឿង​ក៏មិន​មែន​មើល​តែ​រឿង​តែ​មួយ​មុខ​នោះ​ឡើយ។ រឿង​ខ្លះ​មើល​ចប់​ខ្ញុំ​សរសើរ​ការ​ជ្រើសប្លង់​ រឿង​ខ្លះ​មើល​ចប់​ខ្ញុំ​សរសើរ​តួ​សម្តែង​ ។ល។ នេះ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​សង្ខេប​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ តែ​តាម​រយៈ​ការ​សង្ខេប​នេះ​ តើ​លោក​អ្នក​មាន​កត់​សម្គាល់​ថា​ តើ​ចំណុច​មួយ​ណា​ដែល​អ្នក​មិន​ដែល​បាន​ចាប់​អារម្មណ៍​ដែរ​ឬ​ទេ? គឺ​ខ្ញុំ​ចង់​ប្រាប់​ថា​ អ្នក​ដែល​ចូល​ចិត្ត​មើល​រឿង​ គឺ​ពួក​គាត់​ប្រហែល​ដូច​ជា​ខ្ញុំ​ដែរ គឺ​តែង​ចាប់​អារម្មណ៍​ចំណុច​ទាំង​អស់​ដែល​បាន​រៀប​រាប់​ ដូច​នេះ​ពេល​មើល​រឿង​បណ្តើរ​ខ្ញុំ​តែង​ស្ញប់​សរសើរ​ត្រង់​ចំណុច​ដែល​ធ្វើ​បាន​ល្អ​ ពិសេស​គំនិត​ថ្មី​ៗ​ទាំង​សាច់​រឿង​ បច្ចេក​ទេស​ថត​ ការ​សម្តែង​។ល។ ហេតុ​នេះ​ទើប​អ្នក​ខ្លះ​មើល​រឿង​ជក់​ចិត្ត​ពី​ដើម​ដល់​ចប់​ អ្នក​ខ្លះ​គេង​លក់​កំពុង​មើល​ក៏​មាន​។

1. សាច់​រឿង​

មាន​ភាពយន្ត​ខ្លះ​កើត​ចេញដោយ​ផ្អែក​លើ​សៀវភៅ​ដែល​ភាគ​ច្រើន​ជា​Bestseller Books។ ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​បាន​អាន​សៀវភៅ​នោះ​ពីមុន​ នោះ​ខ្ញុំ​ប្រាកដ​ជា​ស្ញប់​សរសើរ​ត្រង់​ចំណុច​ណាមួយ​ដែល​ប្លែក​និង​អស្ចារ្យ​ចំពោះ​សាច់​រឿង​ដែល​បាន​សរសេរ​។ ទោះ​បី​រឿង​ពិត​ក្តី​ ប្រឌិត​ក្តី​ តែ​គំនិត​និងការ​​ប្រទាក់​សាច់​រឿងឲ្យ​ល្អ​​ មិន​មែន​នរណា​ចេះ​តែ​នឹក​ឃើញ​បាន​ទេ។

2. ការ​ជ្រើស​ឈុត​និង​បន្ថែម​សេណារីយ៉ូ

ប្រសិន​បើ​លោក​អ្នក​ធ្លាប់​បាន​អាន​សៀវភៅ​រឿង​ដែល​បម្រុង​នឹង​មើល​ហើយ​ក្តី​ តែ​ប្រាកដ​ណាស់​ឈុត​ក្នុង​ភាព​យន្ត​នឹង​មិន​អាច​ក្បោះ​ក្បាយ​ដូច​ក្នុង​សៀវភៅ​នោះ​ទេ​។ ជួន​កាល​ឈុត​ក្នុង​រឿង​ អាច​នឹង​មិន​ទៅតាម​លំដាប់​លំដោយ​ដូច​ក្នុង​សៀវភៅ​ ជា​ពិសេស​ការ​បង្កើត​ប៉ារ៉ូល​និយាយ​ឲ្យ​តួសម្តែង​ដើម្បី​ឲ្យ​លោក​អ្នក​សើច​ឬ​កំសត់​ ក៏​មិន​មែន​ចេះ​តែ​កើត​ចេញ​មក​ស្រាប់​ៗ​នោះ​ដែរ​។ ប្រសិន​បើ​លោក​អ្នក​ចេះ​មើល​និង​កត់​សម្គាល់​នូវ​ថ្វី​អ្នក​រៀបចំ​ ដោយ​មិន​មែន​ចេះ​តែ​មើល​ចោល​ៗ នោះ​អ្នក​នឹង​ថាមើល​រឿង​ដោយ​ជក់​ចិត្ត​មួយ​កម្រិត​ថែម​ទៀត។

3. ប្លង់​និង​ទី​កន្លែង​ថត​

ការ​ជ្រើស​ទី​កន្លែង​ថត​ និង​រៀប​ប្លង់​ថត​ឲ្យ​ត្រូវ​នឹង​សាច់​រឿង​និង​កាលៈទេសៈ​ពិត​ជា​សំខាន់​។ ការ​ចេះ​ចាប់​ប្លង់​ឲ្យ​ប្រទាក់​ក្រឡា​គ្នា​ អាច​ជួយ​ឲ្យ​រឿង​កាន់​តែ​ល្អ​មើល​បន្ថែម​ទៀត។ ឈុត​ខ្លះ​ត្រូវ​ថត​ពី​លើ ឬ​ឈុត​ខ្លះ​ត្រូវ​ថត​យក​ប្លង់​ឆ្ងាយ​ឬ​ជិត​ សុទ្ធ​តែ​រួម​ចំណែក​ឲ្យ​គុណភាព​រឿង​ល្អ​មិន​គួរ​ឲ្យ​ធុញ​។ រឿង​ខ្លះ​សាច់​រឿង​ល្អ​មើល​ តែ​អ្នក​ថត​អន់​ដោយ​មិន​ចេះ​ប្តូរ​ប្លង់​កាមេរ៉ា​ចុះ​ឡើង​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ភាពយន្ត​ទៅ​ជា​សាំ​និង​មិន​ជក់​ចិត្ត​។​ ពិសេស​ឈុត​វាយ​គ្នា​ប្រភេទ​Action បើ​អ្នក​ថត​មិន​ចេះ​ថត​ ប្រាកដ​ជា​មើល​ទៅ​ភ្លាវ​ៗ​មិន​ដូច​មែន​ទែន​។ បើ​រឿង​ដែល​ថត​បាន​ល្អ នោះ​តួ​សម្តែង​ពុំ​ចាំ​បាច់​វាយ​មែន​ទែន​ ឬ​ដួល​មែន​ទែន​ក៏​បាន​ វា​ស៊ីសង​ទៅ​លើ​ការ​ចាប់​ប្លង់​ឲ្យ​មើល​ទៅ​លឿន​ដូច​មែន​ទែន​។ ត្រង់​ចំណុច​នេះ​ គឺ​បន្ទោស​ទៅ​លើ​អ្នក​ដឹក​នាំ​Director មិន​មែន​តួ​សម្តែង​នោះ​ទេ។

4. តួសម្តែង

តួ​សម្តែង​ចែក​ចេញ​ជា​ការ​ជ្រើស​តួ​ និង​ទេពកោសល្យ​សម្តែង​។ មាន​ភាព​យន្ត​ច្រើន​ក្រែល​ ដែល​ទទួល​បរាជ័យ​ដោយ​សារ​ការ​ជ្រើសតួ​មិន​សម​នឹង​សាច់​រឿង ដូច​ជា​តួ​ត្រូវ​ភ្នែក​ធំ​ បែរ​យក​តួ​ភ្នែក​តឹង ឬ​តួ​ត្រូវ​ស្បែក​ខ្មៅ​ បែរ​យក​តួ​ស្បែក​ស​ ឬ​សូម្បី​តែ​ពណ៌សក់ កំពស់ កាយ​សម្បទា និង​តុង​និយាយ​។ ឧទាហរណ៍​ ភាសា​អង់គ្លេស​ដូច​គ្នា​​ តែ​បើ​តួ​កើត​នៅ​អង់គ្លេស​ នោះ​គាត់​ត្រូវ​និយាយ​តុង​អង់គ្លេស មិន​អាច​ប្រើ​តុង​អាមេរិច​បាន​ទេ។ ជួន​កាល​សាច់​រឿង​ល្អ​មើល​ តែ​តួ​មិន​សូវ​ស្អាត​ឬ​មិន​សម​ នោះ​អ្នក​មើល​ក៏​មិន​សូវ​សប្បាយ​ចិត្ត​ដែរ។ រី​ឯ​ទេព​កោសល្យ​សម្តែង​ ខ្ញុំ​តែង​សម្គាល់​មើល​ត្រង់​ទឹក​មុខ​របស់​តួ​អង្គ​ មិន​មែន​កាយវិការ​ដើរ​ឈរ​អង្គុយ​របស់​គាត់​ទេ។ ជា​ទូទៅ​ បើ​ទឹក​មុខ​គាត់​ធ្វើ​ចេញ​មក​ដូច​ពិត​ៗ​ ហើយ​ប្រើ​សម្លេង​និយាយ​បាន​ល្អ​មិន​ដូច​ទន្ទេញ​នោះ​ នោះ​ខ្ញុំ​សរសើរ​ការ​សម្តែង​គាត់​បាន​ល្អ​។ ហើយ​ជា​ទូទៅ​ ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ចាប់​អារម្មណ៍​តួ​ណា​សម្តែង​បាន​ល្អ ខ្ញុំ​តែង​ឆែក​មើល​ពី​រឿង​ផ្សេង​ៗ​របស់​គាត់​ជា​បន្ត​ទៀត។

5. អ្នក​ដឹក​នាំ​រឿង​

អ្នក​ដឹក​នាំ​រឿង​ជា​ជន​សំខាន់​ជាង​គេ​ដែល​គេ​គ្រប់​គ្នា​តែង​ឲ្យ​តម្លៃ​ចំពោះ​រឿង​នីមួយ​ៗ​ តែ​អ្វី​ដែល​អ្នក​មើល​ត្រូវ​ចាប់​អារម្មណ៍​មិន​មែន​បុគ្គល​ដឹកនាំ​រឿង​ទេ​ តែ​ជា​សមិទ្ធផល​របស់​គាត់​ទៅ​វិញ ព្រោះ​ដូច​ដែល​បាន​រៀប​រាប់​ ប្លង់​ថត ប្លង់​កាមេរ៉ា​ និងការ​បញ្ជា​របស់​គាត់​ទៅ​លើ​តួ​សម្តែង​ ជា​អ្វី​ដែល​យើង​នឹង​មើល​​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ភាពយន្ត​ ហេតុនេះ​ប្រសិន​បើ​អ្នក​ដឹក​នាំ​ពូកែ​តែ​ការ​បញ្ជា​និង​ពន្យល់​តួ​សម្តែង​ តែ​មិន​បាន​ស៊ី​ជម្រៅ​ពី​ប្លង់​ថត​និង​ការ​ចាប់​ប្លង់​កាមេរ៉ា​ ឬ​ដែល​ហៅ​ថា​ទេពកោសល្យ​ស្រម័យ​របស់​គាត់​មិន​សូវ​សម្បូរ​បែប នោះ​រឿង​ចេញ​មក​ក៏​មិន​សូវ​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​ដែរ​។​

6. ឧបករណ៍​ថត​ និង​ក្រាហ្វិក​កុំព្យូទ័រ​

បន្ទាប់​ពី​ចេះ​មើល​រឿង​ច្រើន​មក​ ខ្ញុំ​មិន​សូវ​ចូល​ចិត្ត​មើល​រឿង​ប្រភេទ​ Budget Movie ប៉ុន្មាន​ទេ​។ ហេតុនេះ​មុន​ពេល​មើល​រឿង​ណា​មួយ​ ខ្ញុំ​តែង​ឆែក​មើល​Trailerសិន​ ដើម្បីពិនិត្យ​មើល​ប្លង់​ថត​ គុណភាព​វីដេអូ និង​ក្រាហ្វិក​កុំព្យូទ័រ​ថា​តើ​ល្អ​ដែរ​ឬ​ទេ។ រឿង​ទាំង​នោះ​ គឺ​ថត​ឲ្យ​តែ​បាន​ៗ​ មិន​សូវ​ជា​ដោយ​សំរិតសំរាំង​នោះ​ទេ។ ឧទាហរណ៍​ ប្លង់​ថត​ចេញ​មក​ទាំង​ដុល​ៗមិន​បាន​ Focus ទៅលើ​អី​មួយ​ឲ្យ​ប្រាកដ, ក្រាហ្វិក​កុំព្យូទ័រ​ទៀត​សោត​បែប​អន់​ៗ ដូច​ជា​ឈុត​ផ្ទុុះ ភ្លើង គ្រាប់​កាំភ្លើង ឬ​ឈាម​ ។ល។ មើល​ទៅ​មិន​ដូច​ពិត​អី​បន្តិច​សោះ​។ រឿង​ទាំង​នោះ​ច្រើន​ចេញ​ពី​ផលិតកម្ម​តូច​ៗដែល​ខ្វះ​ធនធាន​។

7. Trailer

Trailerជា​វីដេអូ​សង្ខេប​ខ្លី​ឲ្យ​យើង​ដឹង​ពី​សាច់​រឿង​ត្រួស​ៗ​ និង​ជា​ឱកាស​បញ្ចុះ​បញ្ចូល​ទស្សនិកជន​ឲ្យ​សម្រេច​ចិត្ត​មើល​រឿង​ណា​មួយ​។ រឿង​ខ្លះ Trailer ជក់​ចិត្ត​ខ្លាំង​ តែ​ដល់​រឿង​មែន​ទែន​ មើល​ទៅ​សាំ​ច្រើន​ខុស​ពី​អ្វី​ដែល​រំពឹង​ វា​ក៏​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​មើល​ខក​ចិត្ត​, តែ​រឿង​ដែល​ល្អ​មើល​សោះ​ តែ​Trailerវិញ​អន់មិន​គួរ​ឲ្យ​ចង់​មើល​ តើ​នរណា​នឹង​មើល​ទៅ? ហេតុនេះ​ចំណុច​នីមួយ​ៗ​សុទ្ធ​តែ​សំខាន់​។

 

សរុប​ទៅ នេះ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​ចែក​រំលែក​នូវ​បទពិសោធន៍​របស់​ខ្ញុំ​ ក្នុង​នាម​ជា​អ្នក​ដែល​ចូល​ចិត្ត​មើល​រឿង​ មិន​ថា​រឿង​ប្រភេទ​អ្វី (សូម​ដក​រឿង​បែប​រន្ធត់​ខ្មោច​ Horror ចេញ​ ព្រោះ​ខ្លាច​ខ្មោច) គឺ​ខ្ញុំ​តែង​រក​មើល​ជា​និច្ច​។ មួយ​ថ្ងៃ​ខ្ញុំ​រឿង​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​មួយ ថ្ងៃ​ទំនេរ​មើល​រឿង​ចប់​បាន​3ទៅ​4រឿង​ក៏​មាន​។ មិត្ត​ភក្តិ​តែង​ឆ្ងល់​ថា​ ហេតុអ្វី​ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត​មើល​រឿង​ម្ល៉េះ​? មើល​រហូត​ចឹង​ មិន​ចេះ​ធុញ​ទេ​អី​? តែ​ខ្ញុំ​ចង់​ប្រាប់​វិញ​ថា​ ការ​មើល​រឿង​ វា​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​រំសាយ​អារម្មណ៍​ត្រឹម​2ទៅ​3ម៉ោង​ក្នង​មួយ​ថ្ងៃ​ឲ្យ​ស្ងប់​ចិត្ត​ ផ្តោត​ទៅ​លើ​សាច់​រឿង។ ហើយ​រឿង​នីមួយ​ៗ​ទៀត​សោត វា​សុទ្ធ​តែ​មាន​តម្លៃ​អប់​រំ អត្ថន័យ​ មេរៀន​ជីវិត ចំណេះដឹង​ថ្មី​ៗ បទពិសោធន៍​ ពិសេស​វា​បង្កើន​ផ្នែក​ភាសា​បរទេស​ផង​ដែរ​។ ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ​ផល​ប្រយោជន៍​ជា​ច្រើន​ពីការ​មើល​រឿង​នីមួយ​ៗ ហើយ​វា​មិន​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ខាត​ពេល​វេលា​អត់​ប្រយោជន៍​នោះ​ទេ 😉

កុំ​មាក់​ងាយ​ឬ​មើល​ស្រាល​ការ​កម្សាន្ត​របស់​អ្នក​ដទៃ

hobby

មនុស្ស១០០នាក់ មានចិត្តនិងការគិតខុសគ្នាទាំង១០០នាក់។ តែជារឿយៗ ខ្ញុំតែងសង្កេតឃើញមនុស្សជាច្រើនភ្លេចគិតដល់ចំណុចមួយនេះ ទោះបីតាមពិតទៅ ពួកគាត់ដឹងពីរឿងមនុស្សមានចិត្តខុសគ្នាក៏ដោយក្តី។ ឬសូម្បីអ្នកកំពុងអានអត្ថបទនេះ ក៏ពេលខ្លះភ្លេចខ្លួន មាក់ងាយនឹងទង្វើដែលខ្ញុំឲ្យឈ្មោះថាកម្សាន្តនេះផងដែរ។ បើចង់ដឹងថាពិតឬមិនពិត សូមអានដោយយកចិត្តទុកដាក់ និងសាកប្រមើលគិតមើលម្តងទៀត 🙂

 

ដំបូង ពាក្យ”ការកម្សាន្ត”នេះ ខ្ញុំចង់សំដៅលើសកម្មភាព ឬចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់មនុស្សម្នាក់ៗដែលកើតមក មានទំនោរឬធ្វើវាឡើងដោយចេតនាទៅតាមចិត្តចង់ (Hobby, Entertainment, 취미)។ ខ្ញុំមិនដឹងថា លោកអ្នកកំពុងអាន មានការកម្សាន្តមួយនេះឬអត់ ឬវាមានន័យនិងសារៈសំខាន់ប៉ុណ្ណាសម្រាប់អ្នកនោះទេ, ប៉ុន្តែសម្រាប់មនុស្សជាច្រើនឬគ្រប់គ្នា តែងមានឬអនុវត្តការកម្សាន្តមួយនេះដើម្បីកំដរជីវិតពួកគេ ហើយវាមានអត្ថន័យសម្រាប់បុគ្គលផងដែរ។ ការកម្សាន្តសាមញ្ញដែលយើងតែងឃើញ មានដូចជា ការអាន និពន្ធ/សរសេរ ដេរប៉ាក់ គូរគំនូរ ច្រៀង សិប្បកម្ម ស្រាវជ្រាវ ។ល។ ការកម្សាន្តមួយចំនួនកើតចេញពីទេពកោសល្យ និងនិស្ស័យរបស់មនុស្សម្នាក់, ការកម្សាន្តមួយនេះគេអាចធ្វើវាដោយប្រសព្វជាងមនុស្សធម្មតាដទៃទៀត ដូចជាការគូរគំនូរ ឬច្រៀងជាដើម។ ការកម្សាន្តខ្លះ មនុស្សមួយចំនួនជ្រើសរើសវាដោយចេតនា ដោយហេតុផលផ្សេងៗ ដូចជា ដើម្បីបំបាត់ភាពអផ្សុក ចំណាប់អារម្មណ៍ ភាពសប្បាយ សុភមង្គលផ្ទាល់ខ្លួន បំភ្លេចអតីតកាលឬបន្លប់ការគិត ។ល។ ការកម្សាន្តនេះមានដូចជា ការតុបតែងខ្លួន ការទិញទំនិញ សាក់លើខ្លួន លេងហ្គេម ចំអិនអាហារ ។ល។

 

ខ្ញុំមិនអាចរៀបរាប់អស់នូវសកម្មភាពកម្សាន្ត និងហេតុផលដែលមនុស្សម្នាក់ៗសម្រេចធ្វើវាអស់បាននោះទេ ព្រោះមនុស្សម្នាក់ៗគេសុទ្ធតែមានហេតុផលផ្ទាល់ខ្លួន និងស្ថានភាពខុសគ្នា។ សូម្បីតែអ្នកដែលចូលចិត្តរឿងតែមួយ ក៏អាចមានរឿងរ៉ាវ(story)ឬហេតុផលខុសគ្នា។ អ្វីដែលអ្នកត្រូវចាំ ហើយរំលឹកខ្លួនឯងគ្រប់ពេលវេលានោះគឺ មនុស្សគ្រប់រូប មានចំណង់ចំណូលនិងរសនិយមខុសៗគ្នា។ ត្រឹមហេតុផលដែលគេធ្វើអ្វីមួយមិនដូចអ្នក ឬប្លែកពីគេ ក៏មិនមែនមានន័យថា គេល្ងង់ឬឆ្កួតនោះដែរ។ សំខាន់ត្រង់ថា តើសុភមង្គលរបស់បុគ្គលនោះស្ថិតនៅលើអ្វី? បើអ្នកកំពុងធ្វើនូវអ្វីដែលធ្វើឲ្យអ្នកកំពុងមានសេចក្តីសុខ សូមបន្តធ្វើទៀតចុះ តែសូមកុំពេបជ្រាយឬមើលស្រាលសេចក្តីសុខអ្នកដទៃ។

 

ខ្ញុំលើកឧទាហរណ៍ អ្នកខ្លះដែលគាត់មិនចូលចិត្តការសាក់លើខ្លួន ដើរផ្សងព្រេង/ទេសចរណ៍ ការគាំទ្រឬងប់ងល់នឹងតារាល្បី ។ល។ ជំនួសអោយការព្យាយាមស្វែងយល់មូលហេតុ ឬអត្ថន័យរបស់វាសម្រាប់អ្នកផ្សេង  ពួកគាត់តែងមិនអោយតម្លៃទៅលើអ្នកដែលធ្វើវា ខ្លះគិតថា គេមិនល្អ ឥតប្រយោជន៍ ទំនេរជ្រុល ឥតការងារធ្វើ បែកឆ្វេង ល្ងង់ឬមិនឆ្លាតដូចខ្លួន។ វាមិនខុសអ្វី ដែលប្រទេសនីមួយៗមានប្រវត្តិ វប្បធម៌ និងសាវតារខុសៗគ្នា តែយើងមិនព្យាយាមស្វែងយល់ពីគេ តែបែរជាមើលស្រាយ មិនអោយតម្លៃ ហើយលើតម្កើងរបស់ខ្លួនថាល្អផូរផង់ ត្រឹមត្រូវ និងមានតម្លៃ។ ជួនកាល ការស្វែងយល់ពីអ្នកដទៃដែលខុសពីយើង បើកចិត្តអោយទូលាយនិងធំជាងនេះ វាធ្វើអោយជីវិតនិងការគិតរបស់អ្នកមានន័យជាងមុន ក៏ថាបាន។ ឃើញអ្នកខ្លះ ដល់ថ្នាក់ឈ្លោះគ្នា ឬជេរគ្នា ដោយសារតែពួកគាត់មានការគិត និងទំនោរខុសគ្នា ហើយព្យាយាមបង្ហាញថារបស់ខ្លួនត្រូវ ឯរបស់អ្នកផ្សេងខុសតែរៀងៗខ្លួន ដោយមិនព្យាយាមដោយគ្រាន់តែស្តាប់និងទទួលការយល់ឃើញរបស់អ្នកដទៃ សម្រាប់ជាចំណេះដឹងនិងបទពិសោធន៍ថា “អូ៎! មានមនុស្សច្រើនសិបនាក់ទៀត ដែលគិតដូចនេះ ដូចនោះ”។ ដូចជា យើងដឹងថា សត្វសេះសប្បាយចិត្តពេលឃើញស្មៅ តែកុំព្យាយាមបង្ខំសេះអោយសប្បាយចិត្តពេលឃើញមាន់ដុតដូចជាមនុស្សអី ហើយវាក៏គ្មានប្រយោជន៍អ្វីនឹងការខំឈ្លោះនិងព្យាយាមអោយសេះចូលចិត្តមាន់់ដុតដូចយើងដែរ។ 
សង្ឃឹមថាអ្នកអានហើយ សម្លឹងអ្នកដទៃក្នុងក្រសែភ្នែកមួយផ្សេងទៀត 🙂

ហេតុអ្វីមើលរឿងមួយស្មើនឹងអានសៀវភៅមួយក្បាល

image

“សៀវភៅ!”
“ខ្ញុំចូលចិត្តអានសៀវភៅ!”
“អានច្រើនចេះច្រើន”
មនុស្សគ្រប់រូបអោយតម្លៃ និងលើកទឹកចិត្តអ្នកដែលចូលចិត្តអានច្រើន។ មិនថាអ្នកចូលចិត្តអានសៀវភៅប្រភេទ ប្រវត្តិសាស្ត្រ វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា ប្រលោមលោក ។ល។ ការអានតែងត្រូវអ្នកផងទាំងពួង កោតសរសើរ និងយល់ថាត្រឹមត្រូវ។

ពិតណាស់! ខ្ញុំក៏យល់ដូច្នោះដែរ។ កាលនៅវិទ្យាល័យ ខ្ញុំអានសៀវភៅច្រើនទាក់ទិននឹងប្រវត្តិសាស្រ្ត វប្បធម៍ទូទៅ បច្ចេកវិទ្យា និងប្រលោមលោកខ្លីៗបរទេស។ ដល់ចូលមហាវិទ្យាល័យ ចាប់ផ្តើមចាប់អារម្មណ៍លើការអានសៀវភៅប្រលោមលោកបរទេសជាភាសាអង់គ្លេស (Novel) ដែលល្បីៗឬកំពុងពេញនិយម។

ប៉ុន្មានឆ្នាំមុននេះ ខ្ញុំជាមនុស្សដែលងប់ងល់នឹងការអាននិងសរសេរ(Blogging) និងមិនចូលចិត្តមើលរឿង(Movie)អាមេរិចអីទេ ។ រាល់ពេលកំពុងអានសៀវភៅ អានបណ្តើរ ខ្ញុំតែងប្រើញាណស្រមើស្រម៉ៃដល់ទិដ្ឋភាពពិត ទៅតាមវោហារស័ព្ទរបស់អ្នកនិពន្ធ និងដកស្រង់ចំណុចល្អៗមួយចំនួនដែលអាចប្រើប្រាស់ក្នុងជីវិតដាក់ទុកក្នុងចិត្ត។ សៀវភៅរឿងមួយចំនួនដែលល្អអានខ្លាំង ខ្ញុំតែងរំពឹងចង់ឃើញសៀវភៅហ្នឹងត្រូវបានគេយកទៅថតជាខ្សែភាពយន្ត។

ដូចជាការរំពឹងទុក សៀវភៅមួយចំនួនបានចេញជាភាពយន្ត វាធ្វើអោយខ្ញុំរីករាយនឹងមើលរឿងនោះម្តងទៀត តាមរយៈផ្ទាំងកញ្ចក់។ ប៉ុន្តែខ្ញុំចាប់ផ្តើមយល់ឃើញថា សៀវភៅមួយក្បាលហ្នឹងខ្ញុំខំអានទាំងថ្ងៃទាំងយប់ច្រើនសប្តាហ៍ទម្រាំបានចប់មួយៗ តែបើមើលរឿងវិញ តែពីរបីម៉ោងអាចមើលបានយ៉ាងជក់ចិត្ត ហើយយល់សាច់រឿងបានដូចពេលអានដែរ។ ក្រោយៗមក សៀវភៅដែលខ្ញុំបានអាន និងបម្រុងនឹងអានបានចេញជាភាពយន្តជាបន្តបន្ទាប់ ហើយវាធ្វើអោយខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ទៅលើការមើលរឿងអាមេរិចបន្តិចម្តងៗ។

សម្រាប់អ្នកដទៃ វាគ្រាន់តែជាការមើលរឿង ដែលមនុស្សមួយចំនួនអាចយល់ថា ជាការឥតប្រយោជន៍ ខ្ជះខ្ជាយពេលវាលា។ ប៉ុន្តែសម្រាប់ខ្ញុំ  មើលឃើញរឿងទាំងនោះជាសៀវភៅមួយក្បាលដែលត្រូវមើលនិងស្វែងយល់។ ហើយវាក៏ជាមូលហេតុដែលពេលខ្លះ អ្នកផ្សេងគិតថារឿងហ្នឹងអត់ល្អមើល តែខ្ញុំគិតថាវាជារឿងល្អមួយមិនគួររំលង។ ជួនកាលមើលបណ្តើរ ឆ្ងល់វិញថាក្នុងសៀវភៅគេសរសេរយ៉ាងម៉េច ទើបថតបានចេញឈុតហ្នឹង។

មកដល់ពេលនេះខ្ញុំបានផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ ពីអានមកមើលវិញ ណាមួយមិនសូវមានពេលទំនេរផង គិៗៗ…

Place of no one..

I used to have friends and family. Of course when you were in highschool, you got your classmates and some best friends with whom you always hanged out around. At home, you got your family who watched TV and had meal together with you. Life was fun, you had choice to go to your friends or family when you had some concerns or problems. That was my life in Cambodia  before I moved to Korea.

After moving, little by little I need to admit I couldn’t keep in touch with everyone who was my buddy. Little by little, we were far away. We were bestfriend in mind, but not in action! Seeing each other once a year for 5 years, you know it’s not easy like you think! But the story was not end because you will make good new friends in new places. Absolutely, like other elses I kept making good friends here in Korea too. So I didn’t feel lonely for 5 years before gradution because I met some good people here who waited to share time with me. Like highschool life, I again had 2 choices to go to my friends in Korea or family. Friends in Korea who could support me face to face, family especially mom who could comfort me on phone.

However, all of these are not the reasons I am blogging this post. The important part starts from here. As said, though I kept in touch with some highschool friends, but I have lost bunch of them gradually. Even worse, when I came to this point, the place and time when you graduated and your ‘new friends’ also back home. You left no one. Your highschool friends who most of them were married and been busy with their new family. Your ‘new friends’ who are in distinct places of the world and busy with seeking their future. Your family who is getting old and also busy with daily life. I now find myself in a place of no one around. You see everyone is busy, you don’t want to disturb or bother. You want to go away and disappear silent. You see your existing is not important anymore and you think they are fine without you. And now you understand why some people said “Life is tough~”

ជីវិតត្រូវដើរទៅមុខ

មានពាក្យពីរឃ្លាដែលខ្ញុំបានលឺពីមនុស្សពីរនាក់ផ្សេងគ្នា ហើយដែលខ្ញុំតែងចងចាំនិងដាស់តឿនខ្លួនឯង។
ទីមួយ បងប្រុសខ្ញុំថ្ងៃមួយបានប្រាប់ថា “នៅលើលោកនេះគ្មានអ្វីដែលថិតថេរជារៀងរហូតនោះទេ មិនយូរមិនឆាប់វានឹងបាត់បង់ពីលើលោកនេះ”។ ពាក្យនេះ ខ្ញុំបានឮពេលខ្ញុំនៅតូចនៅឡើយ អាយុប្រហែល ៥ឬ៦ឆ្នាំ។ ពេលលឺដំបូង ខ្ញុំមិនយល់ស្របនោះទេ ព្រោះខ្ញុំយល់ថាយ៉ាងហោចណាស់ក៏មានរបស់ខ្លះលើផែនដីដែលមិនបាត់ទៅណា។ តែក្រោយពីស្តាប់សេចក្តីពន្យល់របស់គាត់ហើយ ខ្ញុំក៏យល់ស្រប ហើយតែងប្រើទស្សនៈមួយនេះលួងចិត្តខ្លួនឯង រាល់ពេលដែលខ្ញុំបាត់បង់អ្វីមួយ។ ពីថ្ងៃនោះមក ខ្ញុំតែងប្រាប់ខ្លួនឯងថា វាជាធម្មជាតិឬរឿងធម្មតាដែលគ្រប់វត្ថុឬរបស់ទាំងអស់ត្រូវបាត់បង់ឬរលាយបាត់ពីផែនដី ហេតុនេះពុំគួរតូចចិត្តនោះទេ។ មិនថាតែវត្ថុ សូម្បីតែការចងចាំ សេចក្តីទុកចិត្ត មនុស្ស មិត្តភាព ឬ អ្វីផ្សេងទៀត ក៏អាចរាប់ចូលបានដែរ។ ហេតុដូចនេះ ចូរអ្នកកុំតូចចិត្តតូចថ្លើមធ្វើអ្វី នៅពេលណាដែលអ្នកបាត់បង់អ្វីមួយសំខាន់ចេញពីជីវិតអ្នក។ វាមិនមែនកើតទៅលើអ្នកតែម្នាក់នោះទេ តែវាកើតទៅលើគ្រប់វត្ថុ សត្វ និងមនុស្សដទៃទៀតដែរ ដូច្នេះគួរណាតែធ្វើចិត្តអោយហើយនៅពេលអ្នកយល់ថាអ្វីមួយបាននឹងកំពុងបាត់បង់។

ទីពីរ ថ្ងៃមួយ នៅពេលដែលមិត្តភក្តិបរទេសជិតស្និទ្ធខ្ញុំរៀនចប់ហើជិតដល់ពេលត្រលប់ទៅស្រុកវិញ ខ្ញុំបានសួរវាថា “ពេលឯងត្រលប់ទៅវិញ ហើយលែងបានជួបគ្នារាល់ថ្ងៃដូចសព្វដង ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំធ្វើមិនបានទេ មិនដឹងថារស់ម៉េចទេ?” វាក៏ឆ្លើយមកវិញថា “ត្រូវដើរទៅមុខ ជីវិតវាយ៉ាងនេះឯង។ ថ្ងៃនេះឯងស្គាល់ខ្ញុំ ថ្ងៃក្រោយឯងនឹងស្គាល់អ្នកផ្សេងទៀត ហើយក្លាយជាមិត្តនឹងគ្នាដូចដែលពេលយើងទើបស្គាល់គ្នាដំបូងអញ្ចឹង”។ ពេលនោះខ្ញុំហាក់ដូចជាមិនសូវជឿ ហើយយល់ថា ហេតុអ្វីត្រូវបន្តទៅមុខរហូត ហេតុអ្វីមិនប្រឹងរក្សារបស់ដែលមានឬរបស់ចាស់រហូត។ តែមួយឆ្នាំក្រោយ ខ្ញុំក៏យល់សម្តីវា ហើយស្របថា ជីវិតមនុស្សពិតជាត្រូវបន្តទៅមុខរហូតមែន។ មិនមែនថាត្រូវបោះរបស់ចាស់ចោលរហូតនោះទេ តែដល់ចំនុចណាមួយដែលយើងអស់លទ្ធភាពឬពុំមានលទ្ធភាពនឹងថែរក្សាវា គួរណាទទួលយកការពិតហើយបើកចិត្តអោយទូលាយមើលពិភពលោកក្នុងផ្លូវល្អ ពេលនោះអ្នកនឹងស្វែងរកឃើញផ្លូវថ្មីមួយជំនួសផ្លូវចាស់ដែលបានបាត់បង់នោះមិនខាន។

មិនដឹងថាអ្នកយល់ស្របនឹងការគិតទាំងនេះឬអត់ទេ តែនេះគ្រាន់តែជាការចែករំលែកនូវផ្នត់គំនិតនិងបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះ។ អេវ៉ាំង ខ័ណ្ឌចប់។ ^^